Historia amarantusa na świecie

Inkowie, Majowie...

Amarantus dla Inków i Azteków był rośliną świętą dla Europejczyków początkowo tylko rośliną ozdobną.


Na nowym kontynencie

Amarantus nazywany w Polsce także amarantem lub szarłatem należy do grupy najstarszych roślin uprawnych świata.

Cywilizacja Majów była prawdopodobnie jedną z pierwszych która uprawiała amarantus Przed odkryciem Ameryki był obok kukurydzy ziemniaka i fasoli podstawową rośliną uznawaną przez Inków i Azteków za roślinę świętą Odgrywała ona ważną rolę w ceremoniach religijnych południowoamerykańskich Indian.

Z ciasta amarantusowego z dodatkiem krwi ludzkiej wykonywano bożki a także placki które miały dodawać siły i męstwa wojownikom. Z mąki amarantusowej wypiekano bułki przyrządzano zoale (kleik) tortille oraz napoje. Młode pędy i liście spożywane były jako warzywa i przyprawy.


Na starym kontynncie

Po zakazie wysiewu amarantusa wprowadzonym przez hiszpańskich konkwistadorów z przyczyn politycznoreligijnych znaczenie tej rośliny na tych terenach radykalnie spadło. Jednakże to Hiszpanie przywieźli nasiona amarantusa do Europy i w XVIXVII wieku stał sie on początkowo ozdobą ogrodów europejskich a następnie trafił na stoły i był spożywany jako kasza.

Uprawiano go w Niemczech Indiach i Cejlonie Himalajach oraz środkowych Chinach i wschodniej Syberii. Obecnie na większą skalę amarantus uprawia się w wielu krajach obu Ameryk południowowschodniej Azji oraz w Afryce.

 

XNie pokazuj tego powiadomienia Niniejsza strona używa plików Cookies i innych technologii. Korzystając dalej z serwisu, wyrażasz zgodę na politykę Prywatności i plików Cookies.